«Η κατάληψη των χώρων του πανεπιστημίου και η κατάργηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας από οποιαδήποτε οργανωμένη μειοψηφία ή και πλειοψηφία, βρίσκεται εκτός του νομικού συστήματος της χώρας».
Αν υποθέσει κανείς ότι το παραπάνω απόσπασμα προέρχεται από κυβερνητική ανακοίνωση, θα κάνει λάθος.
Αν υποθέσει κανείς ότι το παραπάνω απόσπασμα προέρχεται από κυβερνητική ανακοίνωση, θα κάνει λάθος.
Φέρει την υπογραφή του συλλόγου των καθηγητών ενός μεγάλου πανεπιστήμιου της πρωτεύουσας, στο οποίο κυριαρχούν αυτές τις ημέρες οι διεργασίες για καταλήψεις.
Ανακοίνωση με ανάλογο περιεχόμενο εξέδωσε και το κεντρικό συνδικαλιστικό όργανο των καθηγητών, υπογραμμίζοντας ότι οι διαφωνίες στον νόμο για τα ΑΕΙ «δεν μπορούν να αποτελέσουν άλλοθι για διακοπή της λειτουργίας των ιδρυμάτων».
Αυτά τα κείμενα ισοδυναμούν με ακτίνες φωτός.
Ειδικά αν ληφθεί υπόψη ότι η έννοια της κατάληψης απορρίπτεται ακόμη και αν είναι απόφαση της πλειοψηφίας.
Και πολύ περισσότερο αν συνδυαστεί με τη διαπίστωση ότι στο ίδιο μήκος κύματος ακούγονται στις συνελεύσεις των σχολών οι φωνές όλο και πιο μεγάλης μερίδας φοιτητών.
Είναι οι πρώτες ενδείξεις ότι κάτι αλλάζει στο ελληνικό πανεπιστήμιο.
Στις συνθήκες έντασης που επικρατούν αυτήν την περίοδο στην Ανώτατη Εκπαίδευση, όλο και περισσότεροι πανεπιστημιακοί, όλο και περισσότεροι φοιτητές ζητούν ανοιχτά πανεπιστήμια.
Χωρίς αυτό να σημαίνει απαραιτήτως ότι συμπλέουν με την κυβέρνηση και τον νόμο για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση που ψήφισε.
Συμπλέουν όμως με τη λογική.
Καθημερινά αυτές τις ημέρες στις σχολές των ΑΕΙ εξελίσσονται αναμετρήσεις ανάμεσα σε δυο αντίρροπες δυνάμεις.
Από τη μια βρίσκεται η παραδοσιακή πρακτική των καταλήψεων που επέβαλαν οι κομματικές φοιτητικές παρατάξεις.
Από την άλλη, η μέχρι πρότινος σιωπηλή πλειοψηφία φοιτητών και καθηγητών που αφυπνίζεται.
Συγκρούονται το «εθιμικό δίκαιο» του καταληψία που ακυρώνει την ακαδημαϊκή διαδικασία των πανεπιστημιακών χώρων, με το κανονικό δίκαιο του φοιτητή που θέλει να σπουδάσει και του καθηγητή που θέλει να διδάξει απερίσπαστος.
Υπάρχουν όλο και περισσότερες ενδείξεις ότι αυτή τη φορά η πλάστιγγα θα γείρει υπέρ των δεύτερων.
Μια από αυτές είναι ότι για πρώτη φορά καθηγητές και φοιτητές δεν διστάζουν να υπογράψουν ανακοινώσεις που αναφέρουν επί λέξει:
«Η κατάληψη στερείται ηθικής νομιμοποίησης...»
